گفتن جمله‌ها پیش از نوشتنشان

یک جمله یک فکر کامل را در میان می‌گذارد. معمولاً کسی یا چیزی را نام می‌برد و می‌گوید چه اتفاقی می‌افتد. پیش از نوشتن، کلمه‌هایت را بگو و گوش بده. آیا معنا می‌دهند؟ امتحان کن: «گربه روی حصیر نشست.» بعد جمله‌ات را بنویس. اول حرف زدن می‌تواند به تو کمک کند کلمه‌ها را به یاد بیاوری.

کلمه‌هایی را انتخاب کن که از گفتنشان لذت می‌بری. یک صدای آهسته را امتحان کن، بعد یک صدای تند. بلند حرف بزن، بعد آرام. کلمه‌ها را تکرار کن تا تمرین کنی هر کدام را روشن بگویی. پیش از نوشتن یک جمله، آن را سه بار بگو. نوشتن باز هم ممکن است به تمرین نیاز داشته باشد.

دربارهٔ پیامی که در نامه‌ات می‌خواهی فکر کن. بگو: «بابا نوئل عزیز، برای هدیه‌ها متشکرم.» آن کلمه‌ها را روی کاغذ بیاور. گفتن پیامت می‌تواند به تو کمک کند هنگام نوشتن آن را به یاد بیاوری. یک جملهٔ مهربانانه انتخاب کن، آن را دو بار بگو، بعد آن را به نامه‌ات اضافه کن.

ما معمولاً اول می‌گوییم یک جمله دربارهٔ چه کسی یا چه چیزی است، بعد می‌گوییم چه اتفاقی می‌افتد. امتحان کن: «سگ تند می‌دود.» حالا این را امتحان کن: «تند می‌دود سگ.» نسخهٔ دوم در حرف زدن هر روزه عجیب به نظر می‌رسد. پیش از نوشتن به جمله‌ات گوش بده. این می‌تواند به تو کمک کند ترتیبی را انتخاب کنی که معنا بدهد.