پروژه‌های پژوهشی مشترک

وقتی کلاس یک سؤال بزرگ دارد، جواب‌ها را کجا می‌توانیم پیدا کنیم؟ می‌توانیم در کتاب‌ها نگاه کنیم. می‌توانیم از یک بزرگ‌تر بپرسیم. می‌توانیم به یک تصویر یا یک ویدیو نگاه کنیم. به این جاها منبع می‌گویند. یک منبع جایی است که اطلاعات نگه می‌دارد. پژوهشگرهای خوب از بیش از یک منبع استفاده می‌کنند. اگر دو کتاب یک چیز را بگویند، می‌توانیم بیشتر به آن اعتماد کنیم. بعد آنچه را پیدا کردیم با دوست‌هایمان در میان می‌گذاریم. وقتی همه در میان می‌گذارند، کلاس می‌تواند با هم به سؤال‌های بزرگ جواب دهد.

نویسنده‌ای بود به نام باربارا. او می‌خواست بداند زندگی برای آدم‌هایی با کارهای سخت چطور است. پس خودش آن کارها را امتحان کرد! او پیشخدمت شد و اتاق‌ها را تمیز کرد. با دقت نگاه کرد و آنچه را دید نوشت. بعد یک کتاب نوشت تا دیگران هم یاد بگیرند. تو هم می‌توانی این کار را بکنی. یک چیز تازه را امتحان کن. با دقت نگاه کن. آنچه را یاد گرفتی بکش یا بنویس. آن پژوهش از تجربهٔ خودت است.

می‌خواهی با کلاست چیزی بنویسی؟ با یک سؤال شروع کن. شاید فکر می‌کنی پروانه‌ها چه می‌خورند. بعد، واقعیت‌ها را پیدا کن. در یک کتاب نگاه کن. از معلمت بپرس. آنچه را یاد می‌گیری بنویس یا بکش. بعد واقعیت‌هایت را با گروه در میان بگذار. گروه همهٔ واقعیت‌ها را کنار هم می‌گذارد. حالا یک پروژهٔ کلاسی داری.

یک سؤال انتخاب کن، مثل زنبورها در زمستان چه کار می‌کنند؟ دو کتاب درباره‌اش پیدا کن. در هر کتاب دنبال یک جواب بگرد. آنچه را یاد می‌گیری بنویس، یا آن را بکش. به دوست‌هایت بگو چه پیدا کردی. وقتی همه در میان می‌گذارند، کلاس بیشتر از چیزی می‌داند که یک نفر به تنهایی می‌توانست پیدا کند.

بعضی واقعیت‌ها درست هستند و بعضی نیستند. چطور می‌توانیم بفهمیم؟ می‌توانیم بررسی کنیم. در یک کتاب دیگر نگاه کن و ببین آیا همان چیز را می‌گوید. از یک معلم یا یک بزرگ‌تر بپرس. نگاه کن چه کسی کلمه‌ها را نوشته است. یک دکتر دربارهٔ بدن‌ها می‌داند. یک کشاورز دربارهٔ گیاه‌ها می‌داند. وقتی همان واقعیت را در دو جای خوب پیدا می‌کنی، می‌توانی به آن اعتماد کنی.